Jan Woertman<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Overgenomen uit: \u00a0\u00a0S c h a e p m a n b \u00a0u l l e t i n \u00a0nr.5 April 2008 VAN TOEN\u2026NAAR NU\u2026.! Het lijkt allemaal zo kort geleden,\u00a0maar toch\u2026! Het begon in het fraaie Sallandse\u00a0dorp Heeten, ruim 73 jaar geleden. Daar ben ik geboren en voor een\u00a0deel ook getogen. En het onderwijs\u00a0werd … Lees verder Levensverhaal van Jan Woertman<\/span> ![\"Jan](\"https:\/\/mavotlansink.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Jan-Woertman-2008.png\")
Het lijkt allemaal zo kort geleden,\u00a0<\/span>maar toch\u2026!<\/span>
\nHet begon in het fraaie Sallandse\u00a0<\/span>dorp Heeten, ruim 73 jaar geleden.<\/span>
\nDaar ben ik geboren en voor een\u00a0<\/span>deel ook getogen. En het onderwijs\u00a0<\/span>werd me zo\u00a0<\/span>gezegd met de\u00a0<\/span>paplepel ingegeven.<\/span>
\nWat was n.l.\u00a0<\/span>het geval? In\u00a0<\/span>de tweede klas\u00a0<\/span>van de lagere\u00a0<\/span>school was een\u00a0<\/span>tante van mij\u00a0<\/span>m\u2019n onderwijzeres.<\/span>
\nZij was tegelijk ook onze huisgenote.\u00a0<\/span>In de derde klas was het\u00a0<\/span>weer raak, want ik kwam toen bij\u00a0<\/span>een andere tante in de klas. Als kind\u00a0<\/span>mocht ik dikwijls na schooltijd de juf\u00a0<\/span>helpen. Op die manier raakte ik vertrouwd\u00a0<\/span>met het onderwijs. En de tantes\u00a0<\/span>drongen er bij mijn ouders erg op\u00a0<\/span>aan dat ik toch maar in het onderwijs\u00a0<\/span>moest gaan. Bovendien was een\u00a0<\/span>broer mij al voorgegaan. En zo is \u2019t\u00a0<\/span>gekomen\u2026\u2026!<\/span>
\nOp naar de kweekschool in\u00a0<\/span>Hilversum. Eigenlijk moet ik zeggen:<\/span>
\nDe Aartsbisschoppelijke Kweekschool\u00a0<\/span>“St. Ludgerus”.<\/span>
\nHet was 1952. In dat jaar begon de\u00a0<\/span>opleiding volgens de nieuwe kweekschoolwet.<\/span>
\nDat betekende; een 5-\u00a0<\/span>jarige opleiding verdeeld over een\u00a0<\/span>“eerste leerkring”, een “tweede leerkring”<\/span>
\nen een “derde leerkring”. Had\u00a0<\/span>je dat allemaal met goed gevolg\u00a0<\/span>doorlopen dan was je volledig<\/span>
\nbevoegd onderwijzer. In vergelijking\u00a0<\/span>met de tijd daarvoor was je nu dus\u00a0<\/span>eigenlijk onderwijzer met hoofdakte.<\/span>
\nDe opleiding in Hilversum was pittig\u00a0<\/span>en goed. Ik heb er in mijn latere\u00a0<\/span>onderwijsjaren veel aan gehad. Maar\u00a0<\/span>het leven in Hilversum had voor mij\u00a0<\/span>als eenvoudige Sallander nog andere\u00a0<\/span>voordelen. Als “arme” studenten\u00a0<\/span>werden we door de diverse omroepverenigingen\u00a0<\/span>dikwijls uitgenodigd\u00a0<\/span>voor opnames van radio-uitzendingen.\u00a0<\/span>Men wilde graag applaus en wij\u00a0<\/span>waren niet te beroerd om hard te<\/span>
\nklappen als daar om gevraagd werd.\u00a0<\/span>
\nHet was bovendien altijd gratis! Waar\u00a0<\/span>we erg graag naar toe gingen waren\u00a0<\/span>de opnames van een meisjeskoor van\u00a0<\/span>de KRO. De naam van het koor ben\u00a0<\/span>ik vergeten, maar ik weet nog wel\u00a0<\/span>dat er hele mooie meisjes stonden te\u00a0<\/span>zingen. Doch de fraters hadden ons\u00a0<\/span>goed ge\u00efnstrueerd; je mag er wel<\/span>
\nnaar kijken, maar aankomen niet!!<\/span>
\nUiteraard hielden wij ons daaraan,\u00a0<\/span>hoewel\u2026\u2026. niet iedereen! Maar laat\u00a0<\/span>ik daar niet over uitweiden.<\/span>
\nNa 5 jaar Hilversum moesten bijna\u00a0<\/span>alle klasgenoten zich melden voor de\u00a0<\/span>militaire dienst. Ik ging als recruut\u00a0<\/span>naar Vught en daarna volgde een\u00a0<\/span>officiersopleiding in Ermelo.\u00a0<\/span>Officier worden vond ik niet zo moeilijk,\u00a0<\/span>maar militair worden\u2026\u2026.?!?!<\/span>
\nIk was maar wat blij toen ik eindelijk\u00a0<\/span>het onderwijs in kon gaan. Het echte <\/span>werk ging beginnen.<\/span>
\nHet was 1 augustus 1959 toen ik\u00a0<\/span>door Jan Duivelshof werd ingelijfd bij\u00a0<\/span>het team van de St.- Janschool A aan\u00a0<\/span>de Oude Postweg in Hengelo. Ja, er\u00a0<\/span>was toen ook een St.-Janschool B, de<\/span>
\nlatere Roncallischool.\u00a0<\/span>De meeste katholieke scholen waren\u00a0<\/span>toen al aangesloten bij de Centrale<\/span>
\nAdministratie R.K. Scholen, gevestigd\u00a0<\/span>in het voormalig St. Anthoniusklooster\u00a0<\/span>bij Thiemsbrug. In die tijd\u00a0<\/span>werd de scepter daar gezwaaid door\u00a0<\/span>de heer Jan Kosterink, bijgestaan\u00a0<\/span>door \u00e9\u00e9n assistente.<\/span>
\nEr zijn zeker onderwijsmensen die\u00a0<\/span>zich dat nu nog heel goed kunnen\u00a0<\/span>herinneren.<\/span>
\nVan de St. Jan ging het na 4 jaar naar\u00a0<\/span>de “Pastoor van Rossum-ulo”, de\u00a0<\/span>latere Mavo \u2019t Lansink. Ik gaf daar les\u00a0<\/span>in Nederlandse taal, Maatschappijleer\u00a0<\/span>en Physica. Ja, je moest in die tijd alle\u00a0<\/span>lessen kunnen geven. Boeiend was\u00a0<\/span>het voor mij om aan wat oudere leerlingen\u00a0<\/span>les te geven en er voor te zorgen\u00a0<\/span>dat ze slaagden voor het eindexamen.<\/span>
\nEchter, om in drie, soms vier\u00a0<\/span>parallelklassen dezelfde les te moeten\u00a0<\/span>geven, vond ik op den duur saai en\u00a0<\/span>ik zag me dat niet doen tot mijn pensioen.<\/span>
\nIk zocht toch wat meer uitdaging\u00a0<\/span>in mijn werk.\u00a0<\/span>16 Oktober 1967; op naar de\u00a0<\/span>Kerkstraat, naar de Esreinschool, die\u00a0<\/span>toen nog Heriburgschool heette. De\u00a0<\/span>zusters Franciscanessen van Veghel,\u00a0<\/span>die vanaf 1916 tot 1967 deze meisjesschool\u00a0<\/span>hadden geleid, gaven het\u00a0<\/span>bewind over aan “leken”. Ik mocht<\/span>
\nhoofd worden van een instituut met <\/span>uitsluitend vrouwelijke leerlingen\u00a0<\/span>(meisjes dus) en vrouwelijke leerkrachten\u00a0<\/span>(dames dus). Als voorwaarde\u00a0<\/span>voor mijn benoeming had ik\u00a0<\/span>wel bedongen dat de school op termijn\u00a0<\/span>een gemengde school zou worden.<\/span>
\nMaar wat waren mijn collega\u2019s\u00a0<\/span>in het Hengelose onderwijs jaloers!\u00a0<\/span>
\nWat moest ik vaak horen: “O, daar\u00a0<\/span>heb je hem ook met zijn harem” en\u00a0<\/span>“Jan, de enige haan in het kippenhok”.\u00a0<\/span>Ik dacht, jullie kletsen maar, ik\u00a0<\/span>heb intussen een mooie school te\u00a0<\/span>pakken. Het gebouw had helaas veel\u00a0<\/span>geleden van de bombardementen op\u00a0<\/span>de binnenstad tijdens WO. II, met als<\/span>
\ngevolg dat er een nieuw schoolge<\/span>bouw mocht komen.<\/span>
\nVoor de rest heb ik er graag en met\u00a0<\/span>heel veel plezier gewerkt. Dat had ik\u00a0<\/span>voornamelijk te danken aan alle collega\u2019s\u00a0<\/span>waar ik op mijn school mee\u00a0<\/span>mocht werken en aan de prima\u00a0<\/span>samenwerking en verstandhouding <\/span>die er bestond tussen school en\u00a0<\/span>ouders en de Ludgerusparochie.<\/span>
\nIk prijs mij gelukkig dat ik nu dankbaar <\/span>kan terugkijken op mijn schoolleidersschap\u00a0<\/span>en op mijn gehele\u00a0<\/span>onderwijscarri\u00ebre.<\/span>
\nThans behoor ik tot de categorie der\u00a0<\/span>Post-Actieven. Het leven van alledag\u00a0<\/span>houdt mij inderdaad nog wel actief.\u00a0<\/span>Dat doet mij wel goed, want op die\u00a0<\/span>manier blijft de draad met de samenleving\u00a0<\/span>en met de mensen om je heen\u00a0<\/span>intact. Ik kan nog zinvol werk doen\u00a0<\/span>en er kan af en toe een beroep op je\u00a0<\/span>worden gedaan. <\/span><\/p>\n![\"Raphael-Exoduskerk\"](\"https:\/\/mavotlansink.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Raphael-Exoduskerk-300x195.png\")
Kort na mijn\u00a0<\/span>afscheid van het onderwijs heb ik\u00a0<\/span>nog een aantal jaren de\u00a0<\/span>Schaepmanstichting mogen leiden.\u00a0<\/span>Tegelijkertijd viel mij het voorzittersschap\u00a0<\/span>van de Rapha\u00ebl-Exodusparochie\u00a0<\/span>ten deel. Stilzitten was er <\/span>dus niet bij. Op dit moment geef ik\u00a0<\/span>veel aandacht aan het voorgaan bij\u00a0<\/span>uitvaarten in onze kerk. Dat is niet\u00a0<\/span>altijd gemakkelijk, maar het geeft de\u00a0<\/span>nabestaanden van een overledene en <\/span>ook mijzelf een goed gevoel.<\/span>
\nIn ons gezin zijn de kinderen reeds\u00a0<\/span>lang uitgevlogen. Ine en ik bezoeken\u00a0<\/span>ze graag. En onze kleinkinderen\u00a0<\/span>kijken bij onze komst altijd eerst vol\u00a0<\/span>spanning naar de tas van <\/span>Ine, want daar zit meestal\u00a0<\/span>wel een verrassing in.<\/span>
\nMijn huiswerk bestaat\u00a0<\/span>tegenwoordig uit klussen,\u00a0<\/span>meehelpen met koken\u00a0<\/span>(ik heb na mijn pensionering<\/span>
\neen echte kookcursus\u00a0<\/span>gevolgd) en het huis\u00a0<\/span>op orde houden.<\/span>
\nVakantie vieren we doorgaans\u00a0<\/span>door er met de caravan op uit <\/span>te trekken, even helemaal weg!<\/span>
\nEn\u2026.de fietsen mee.<\/span>
\nTot slot: de laatste dagen is het\u00a0<\/span>onderwijs nogal in het nieuws.\u00a0<\/span>Ik hoop echt dat er nu eindelijk toch<\/span>
\neens goed nieuws voor jullie uitrolt!!<\/span>
\nOns onderwijs verdient dat!!<\/span>
\nEen hartelijke groet,<\/span><\/p>\n